Walvisachtigen op La Palma - Ocean Explorer

MYSTECETES

baleinwalvissen

Edens vinvis

Balaenoptera edeni

Deze soort is makkelijk te herkennen dankzij de 3 longitudinale ribbels op het hoofd en de hoge en gebogen rugvin. Ze hebben een hydrodynamisch lichaam met donkergrijze rug en een lichtere buik af en toe met roze nuances. Door hun spuitgat komt een fijne ademwolk, variërend van hoogte, wanneer deze soort duikt buigen ze het lichaam en laten ze meestal hun staartvin niet zien. – – –

Gewicht	16 - 18,5 T
Lengte	13,7-14,5m
Populatie	gezonde populatie
Voeding	krill en vis

Gewone vinvis

Balaenoptera physalus

Het is de op een na grootste walvisachtige en daarmee ook de op een na grootste diersoort die op aarde leeft. De vinvis heeft een donkergrijze rug, inclusief de borst- en staartvinnen. De rugvin heeft een holle achterrand en staat relatief ver naar achteren, op twee derde van de rug. Het hoofd is V vormig en vertoont een unieke longitudinale nek. Het is een relatief lange en slanke walvis met een kenmerkende rugvin, die zichtbaar wordt vlak nadat het dier aan de oppervlakte is gekomen om te ademen. De ademwolk bestaat uit een enkele, 5 meter hoge kolom. Een zeer uitzonderlijk kenmerk van deze vinvis is de kleurschakeringen van het gezicht , de linkerzijde is donkergrijs tot aan de onderkaak en een donkergrijze nek. De rechterzijde is lichtgrijs en met een witte onderkaak. Ze kunnen ongeveer 10 minuten duiken op een diepte van 100 à 200 meter. – Op de Canarische eilanden kunnen we ze observeren met hun jongen en met andere walvisachtigen zoals de Noordse vinvis, Baleinwalvissen en dolfijnen.

Gewicht	♂50T ♀39T
Lengte	♂20m ♀18.5m
Populatie	kwetsbaar
Voeding	voornamelijk krill

Noordse Vinvis

Balaenoptera borealis

Deze soort staat ook bekend als walvis van Sei, het is slank met een spitse kip en een iets omlaag gebogen kaaklijn. Hij verschilt van de andere vinvissen doordat hij slechts 1 richel heeft op zijn kop. De bovenzijde is donkerblauwgrijs en is vrij scherp afgezet tegen de witte of lichtgrijze onderzijde. De rugvin is hoog, scherp en redelijk gebogen, meer naar voorgeplaatst dan bij zijn soortgenoten. Wanneer hij boven komt, zie je het spuitgat samen met de rugvin verschijnen. De ademwolk is zuilvormig met een hoogte van ongeveer 3 meter. Normaal gezien leeft hij in kleine groepjes tot en met 5, in het broedgebied kan dit aantal oplopen tot 200.

Gewicht	15-17T
Lengte	14,5m
Populatie	bedreigd
Voeding	voornamelijk krill

ODONTOTCETES

Indische Griend

Globicephala macrorhynchus

Ze zijn kenmerkend door hun langwerpige lichaam, donkergrijs gekleurd met een bol voorhoofd en zeer korte snuit. Hun rugvin heeft een brede basis en is in sikkelvorm, die bij de mannelijke dieren groter zijn. Het zijn sociale dieren die in nauw familieverband leven, de groep kan bestaan uit 8 tot 20 individuen. Het zijn sociale dieren die in nauw familieverband leven, de groep kan bestaan uit 8 tot 20 individuen. Ze laten zich het best observeren wanneer ze aan het rusten zijn en langzaam zwemmen. Op de Canarische eilanden leeft een endemische groep gelokaliseerd in het Zuid-oosten van Tenerife.

Gewicht	1,3 - 2,3 T
Lengte	♂6,5m ♀5m
Populatie	onvoldoende informatie
Voeding	inktvis, octopus en vis

Potvis

Physeter macrocephalus

Het is de grootste soort van de onderorde der tandwalvissen. Kenmerkend is de kop van de walvis die één derde van zijn lichaamslengte in beslag neemt, het luchtgat bevindt zich aan de achterkant links op de kop, hierdoor is de ademwolk zo herkenbaar. De potvis voedt zich onder andere met reuzeninktvissen en pijlinktvissen, die hij tot op een diepte van 2000 meter vangt. De vrouwelijke dieren bereiken een volwassen leeftijd tussen 8 en 9 jaar en hebben een draagtijd van 18 maanden. Op de Canarische eilanden kunnen we de potvis heel het jaar door spotten, hier zijn het voornamelijk de moeders met hun jongen met nauwe familiebanden. –

Gewicht	♂40T ♀15T
Lengte	♂17m ♀11m
Populatie	kwetsbaar
Voeding	octopus en diepzeevis

Gewone Dolfijn

Delphinus delphis

Deze soort is makkelijk herkenbaar aan zijn geelachtige flanken, sommige van de volwassen dieren hebben deze geelachtige kleur ook aan de basis van hun rugvin. Ze vormen meestal grote groepen opgesplitst in leeftijd en /of geslacht. Het zijn zeer actieve dolfijnen die vaak en graag springen bij de boten. Ze kunnen 2 tot 8 minuten duiken naar een diepte van ongeveer 200 meter. Deze dolfijnen zijn seizoensgebonden, de winter en lente, terug te vinden op de Canarische eilanden.

Gewicht	80-130kg
Lengte	2,5m
Populatie	gezonde populatie
Voeding	vis, inktvis en octopus

Snaveldolfijn

Steno bredanensis

De snaveldolfijn dankt zijn naam aan de opvallende snuit, er is bijna geen afstand tussen zijn kop en snuit. De kleur is donkergrijs, met een paarsige glans op de flanken en een witte buik. Aan de zij- en onderkant van de snuit is de snaveldolfijn roze gekleurd. Doordat deze soort voornamelijk in de diepzee jaagt, is hij moeilijk te observeren en is er weinig over bekend. Door het bathymetrisch reliëf aan de Canarische kustlijn, kunnen we ze hier tamelijk dicht bij de kust spotten. Hier vertonen de populaties een grote territoriale affiniteit of zelfs residentiële affiniteit.

Gewicht	150kg
Lengte	2,6 - 2,8 m
Populatie	gezonde populatie
Voeding	vis, inktvis en octopus

Tuimelaar

Tursiops truncatus

Het is een van de meest bekende dolfijnen doordat hij vaak bij de kustlijn te zien is en door het leven in gevangenschap in aquariums. De tuimelaar heeft een sigaarvormig lichaam met een slankstaartstuk, spitse vinnen, grijze bovendelen en een witte buik. Er zijn grote morfologische verschillen tussen de kust- en oceanische tuimelaars, de oceaandolfijn is groter en donkerder van kleur. Deze soort kunt u het ganse jaar door observeren in de Canarische eilanden en sommige groepen zijn zelfs residentieel. Ze zijn meestal in een groep van 20 terug te vinden, met hechte sociale banden tussen hen. Het is een beschermde diersoort door de Europese wetgeving, wegens hun nabijheid aan de kustlijn en hun interactie met antropische activiteiten.

Gewicht	250 - 650 kg
Lengte	1,9 - 3,8m
Populatie	gezonde populatie
Voeding	vis, inktvis, octopus en schaaldieren

Atlantische vlekdolfijn

Stenella frontalis

De Atlantische vlekdolfijn komt het minst voor in de Canarische eilanden. Vlekdolfijnen worden geboren zonder hun vlekken, maar in de loop der jaren ontwikkelt zich een karakteristiek vlekkenpatroon over het gehele lichaam, dit begint meestal na ze stoppen met zogen. De rugvin is hoog en is meestal zonder vlekken of zeer weinig. Ze kunnen ongeveer 6 minuten duiken op een diepte van 6 meter. We kunnen ze heel het jaar op frequente basis observeren, in groepen van 10 tot 50 individuen. Het zijn sociale dieren die vaak springen en dichtbij de boot komen.

Gewicht	130 - 140 kg
Lengte	2 - 2,3 m
Populatie	onvoldoende informatie
Voeding	vis, inktvis, octopus en schaaldieren

Gestreepte dolfijn

Stenella corelueoalba

Hij heeft een opvallende tekening op zijn lichaam. De onderzijde is wit of lichtroze. Er lopen één of twee donkerblauwe strepen lateraal van het oog naar de borstvin en een van het oog naar de anus. De gestreepte dolfijn komt voor in alle warme en gematigde wateren, zo vormen de Canarische wateren zijn voedsel- en broedgebied. Het is een speelse soort, die het gezelschap van boten opzoekt en surft op de golven, alhoewel ze voorzichtiger zijn dan andere dolfijnen. Ze leven in groepen van vijf tot driehonderd dieren, soms samen met gewone dolfijnen. Deze groepen kunnen zich samenvoegen tot zo’n drieduizend dieren.

Gewicht	80 - 115 kg
Lengte	2,5 m
Populatie	onvoldoende informatie
Voeding	vis, inktvis, octopus en schaaldieren

Zwarte zwaardwalvis

Pseudorca crassidens

De zwarte zwaardwalvis heeft een donkere tot leigrijze kleur. De keel en borst zijn wat bleker en de rugvin en vinnen zijn donkerder. De rugvin is hoog en sikkelvormig. De borstvinnen zijn lang en gepunt. In het midden zijn deze gebogen. De kop is lang, slank en afgerond, daardoor krijgt het lichaam de vorm van een “torpedo”. Het ontbreken van een luchtgat is ook opvallend. Het is een zeer onbekende en weinig bestudeerde soort, door de affiniteit voor dieper wateren, ver weg van de kustlijn. Zijn naam heeft hij te danken door de gelijkenis met de echte zwaardwalvis, de Orka. Ze vormen groepen van 10 tot 60 individuen.

Het is een zeldzame soort op de Canarische eilanden en zijn waarnemingen worden gerelateerd aan de aanwezigheid van grote tonijnen, een favoriete snack.

Gewicht	1200 - 2200kg
Lengte	5 - 6 m
Populatie	onvoldoende gegevens
Voeding	vis, inktvis en zelden andere dolfijnen

Dolfijn van Curvier

Ziphius cavirostris

Dit is meest algemene van de spitsnuitdolfijnen en tevens de enige soort uit het geslacht Ziphius. Ze zijn meestal in kleinere groepen te vinden van 3 tot 12 individuen, ze komen voor in diepere wateren waar ze op de reuzeninktvis jagen en kunnen tot wel 40 minuten onderwater blijven. Het geslacht bij deze dieren is moeilijker te bepalen toch kunnen we de mannelijke dieren sneller herkennen aan de tanden op de punt van de onderkaak ,bij de mannetjes zijn ze zichtbaar als de bek gesloten zijn. Bij de vrouwtjes komen deze tanden niet door aangezien ze niet functioneel zijn, ze voeden zich voornamelijk met zacht voedsel zoals de reuzeninktvis en zachte vissen. Ze geloven dat de zichtbare tanden te maken hebben met het voorkomen en het vechten voor de vrouwelijke dieren. Het is karakteriserend voor volwassenen om littekens te dragen van deze gevechten op de ledenen, dit komt niet voor bij jongeren of semi- volwassenen.

Gewicht	3 T
Lengte	5,5 - 6,9 m
Populatie	gezonde populatie
Voeding	vis en reuzeninktvis

Spitssnuitdolfijn van de Blainville

Mesoplodon densirostris

Deze soort is herkenbaar aan zijn robuuste en hydronamische lichaamsvorm, het hoofd is klein en afgeplat. Ze zijn bruinig of donkergrijs van kleur, met okerkleurige plekken op de rug door de aanwezigheid van diatomeeënalgen. Alleen bij mannen, aan het einde van de onderkaak, zeer gebogen verschijnen twee zichtbare tanden wanneer ze geslachtsrijp zijn, deze worden gekoloniseerd door cirripedes en worden beschouwd als een secundair seksueel karakter. Ze voeden zich op verschillende diepten tussen de 300 en 1300 meter en kunnen tot 45 minuten duiken.

Gewicht	800 - 1000 kg
Lengte	4,5m
Populatie	gezonde populatie
Voeding	vis en reuzeninktvis

Gramper of Grijze dolfijn

Grampus griseus

De gramper is herkenbaar aan zijn robuust , ronde kop en afwezigheid van een snuit. De rugvin is meestal zeer hoog (tot 50 cm) en gebogen centraal op de rug geplaatst,witte littekens over het gehele lichaam gaan gepaard met de leeftijd van het dier. Hierdoor kunnen onderzoekers de individuen uit elkaar houden, soms hebben de dieren zoveel littekens dat het dier wel wit lijkt. Ze bekomen deze littekens vaak door gevechten met elkaar, hoe witter het dier hoe dominanter en aantrekkelijker voor de vrouwen. De vrouwen zijn over het algemeen donkerder van kleur en worden grijs geboren. Op de Canarische eilanden vinden we deze soort sporadisch terug.

Gewicht	350 - 450 kg
Lengte	3,8 m
Populatie	gezonde populatie
Voeding	inktvis en vis

ANDERE FAUNA

Scopoli's pijlstormvogel

Calonectris diomedea

Deze is de meest voorkomende soort op de Canarische eilanden,het is een trekvogel en van de pijlstormvogels de grootste in zijn soort. Ze komen meestal enkel aan de kustlijn in de broedseizoenen daarom vinden we ze vaak rustend of scherend over de zee. De vogels hebben een grote dikke kop met een scherpe gele snavel en overwegend witte ondervleugels. Het onderscheid in de sexe kunnen we maken door het geluid dat ze voorbrengen, de vrouwtjes maken luide klagelijke keelgeluiden terwijl die van de mannetjes meer gedempt zijn. Hun nesten zijn terug te vinden op de eilanden of in de kliffen. Hij legt éénmalig 1 ei waar hij alleen ’s nachts op broedt gedurende 55 dagen.

Gewicht	600 - 800 g
Lengte	120 - 125 cm in lengte en in breedte 45 - 56 cm
Populatie	gezonde populatie
Voeding	vis, schaaldieren en koppotigen

Vliegende vissen

Fam. Exocoetidae

Er bestaan ongeveer 70 verschillende soorten vliegende vissen, die allemaal tot de familie van de straalvinnige zeevissen ( Exocoetieda) behoren. We vinden ze overal te wereld terug vooral in tropische en subtropische wateren.

Hun belangrijkste kenmerk zijn hun borstvinnen, die ongewoon groot zijn (tot 50 cm) en de vissen in de gelegenheid stellen korte duikvluchten (ongeveer 45 sec) te maken om te ontsnappen aan roofdieren (makreel, tonijn, marlijn enz). Gedurende deze “vluchten” kan hij snelheden van 50 tot 60 km/u halen, de borstvinnen slaan dan 50 maal per seconde. Soms kunnen we de vliegende vissen observeren als ze de boten willen ontwijken.

Gewicht	300 - 500 g
Lengte	25 - 30 cm
Populatie	gezonde populatie
Voeding	PlanKton

Onechte kraterschildpad

Caretta caretta

De onechte kraterschildpad is een van de meest voorkomende soorten op de Canarische eilanden. Ze komen van de andere kant van de Atlantische Oceaan door de Golfstroom, de jongeren gaan helemaal tot in Macaronesië. Eenmaal de volwassen leeftijd bereikt (6-7jaar oud) gaan ze terug naar plaats van oorsprong. We vinden ze meestal terug als ze hun lichaamstemperatuur aan het verhogen zijn, door het drijven op de golven en de zon hun te laten verwarmen. Het is familie van de reptielachtigen en daardoor koudbloedig. Op hun rugschild vinden we vaak 100 verschillende soorten parasieten en algen terug. Het verschil in sexe ziet u aan hun nek, de mannen hebben vaak een dikkere nek en de vrouwen hun nek is veel korter.

Gewicht	90 - 150 kg
Lengte	0,9 - 1,2 m
Populatie	kwetsbaar
Voeding	schaaldieren, vissen, kwallen, zeeegels...